Vyśla divćina
Jakubany
Zapísal: Radovan Šašala
1.
Vyśla divćina, vyśla jedina, jako z ruźy kvit.
Oj, stala stala, i zaplakala, zminil sja jej svit.
Oj, stala stala, i zaplakala, zminil sja jej svit.
2.
Śto plaćeś, śto tak narikaś, divćino moja?
Jak neplakati, ne narikati, ne budu tvoja.
Jak neplakati, ne narikati, ne budu tvoja.
3.
Oj, budeś, budeś, oj, budeś, budeś, dast to milyj Boh.
Ľude mi ťa raďat, i rodiće kaźut, a sam sudit Boh.
Ľude mi ťa raďat, i rodiće kaźut, a sam sudit Boh.
4.
Ty prijdeś vhoru, ty prijdeś vhoru a ja v dolinu.
Ty zakvitneś v ruźu, ty zakvitneś v ruźu a ja v kalinu.
Ty zakvitneś v ruźu, ty zakvitneś v ruźu a ja v kalinu.
5.
Ked my pomreme, ked my pomreme, dame my sobi.
Zlaty litery, zlaty litery, vybiť na hrobi.
Zlaty litery, zlaty litery, vybiť na hrobi.
6.
Tu leźyt ťilo, tu leźyt ťilo, tu leźat kosti.
Kotry pomerľi, kotry pomerľi, z veľikoj ľubosti.
Kotry pomerľi, kotry pomerľi, z veľikoj ľubosti.