Ja sobi divka jak ruža
1.
Ja sobi divka jak ruža, nechcu pijaka za muža
a ľem ja choču takoho, žeby ňa ľubil, ja joho.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
2.
Našla som sobi šuhaja, počarovnoho beťara,
išli sme vidno do haju, s velikoj zajdoj na travu.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
3.
Dokym sme prišli do haju, nažali sme sobi travu,
travnica bula všče povna, ta posčiľočka hotova.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
4.
Hvizdočky z neba svitili a my sja virno ľubili,
rosička z neba padala, ja s milym v haju zostala.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
Kvitočky červeny i bila ľaľija,
daj mi, Paňe Bože, šumnoho frajira.
5.
Ked divča v haju nočuje, naj si vybavu richtuje,
a ku vybavy kolysku, zlaty perstinčok na ručku.
Kvitočky červeny i terňava ruža,
ďakuju ti, Bože, za dobroho muža.
Kvitočky červeny i terňava ruža,
ďakuju ti, Bože, za dobroho muža.